Het doek voor het nieuwe grootzeil van de Wispel had donderdag om zes uur in de bus moeten liggen. Het komt niet: de leverancier heeft het krediet van zeilmaker... » 

Het doek voor het nieuwe grootzeil van de Wispel had donderdag om zes uur in de bus moeten liggen. Het komt niet: de leverancier heeft het krediet van zeilmaker Rieke Boonstra geblokkeerd. In haar loods aan de Zuiderhaven in Harlingen rolt ze zwijgend een oude rol uit haar eigen rek uit. Vierenveertig meter, twaalf banen, geen dertiende.Zondag om vijf voor zeven valt het waarschuwingssein van de Vuurtorenrace en moet het zeil in de mast staan. Schipper Jelmer Douma wil een andere kromming in het voorlijk dan Rieke, en allebei zwijgen ze over hun reden. Zijn dochter Marit trimt de grootschoot en houdt haar vertrek voor hem stil. Ids Wielinga, die de zeilmakerij ooit aan Rieke overdeed, wil de schoothoek nog één keer met de hand innaaien.Drie dagen om een tafel van tweeëntwintig meter, met een kapotte plotter en een buiglat van es die het niet houdt. «