Welkom op Boeklezers.nl

Boeklezers.nl is een netwerk voor sociaal lezen. Wij helpen lezers nieuwe boeken en schrijvers ontdekken, en brengen lezers met elkaar en schrijvers in contact. Meer lezen »

Meedoen

joukjevv
De Kunstroof van Ian Rankin door joukjevv

De Kunstroof  zat in een moet-je-ook-maar-eens-lezen stapel naast boeken van Emma Donoghue en John Connolly, dus ik dacht waarom ook niet. Nu kan ik nooit »

Coby
Catechisant op bezoek door Coby

Catechisant op bezoek Jong bezocht oud, ze maakten samen huiswerk, oud overhoorde wat jong te leren had, oud had voor leren nooit de kans gehad, jo »

Coby
Hoopvolle treurbeuk door Coby

Hoopvolle treurbeuk   We lopen met ons drieën langs de graven, de dorpsgenoten leven voor ons op, de droogte heeft hier sporen nagelat »

Coby
Om te zingen! door Coby

Om te zingen!   O mooie bosbeekjuffer in zo glanzend blauw, hoe statig is je houding zo keurig in je vouw, hoe fijntjes je vleugel »

Coby
Een gedicht uit mijn boek "De voordracht" door Coby

Snelwegmuziek Een bus rijdt ons voorbij. “Laat u bussen” lezen wij. “Ik laat me zingen” zei ooit prins Claus. Prinsen »

Coby
Een gedicht uit mijn bundel "Beleef de dag" door Coby

De klassieken   Radio vier wordt onderbroken, een kinderstem trompettert of de tv wat zachter mag. Als ’t STERlawaai is afgelopen h »

joukjevv
Het vorige meisje van J.P. Delaney door joukjevv

Het vorige meisje vertelt het verhaal van Jane en Emma. Na het overlijden van haar baby is Jane toe aan een nieuwe start, liefst ergens anders zonder al di »

Coby
Keukentafelgesprek door Coby

Keukentafelgesprek   Zuster, ach laat ook maar, gaat u uw gang maar weer, ik vraag geen aandacht meer, alle begrip.   Als i »

Coby
Pastoraal bezoek door Coby

Pastoraal bezoek Hij draait zich in het negatieve, spiralend daalt hij af, tobbend over zichzelf en God totdat de pastor met hem bidt, dan leeft hij »

Coby
Een gedicht geschreven n.a.v. het boek "Het einde van de eenzaamheid" door Coby

Gedicht n.a.v. het boek: Het einde van de eenzaamheid   Verdoofd blijf je achter, nauwelijks tijd te rouwen, tussen de muren van het intern »