Lifehacking.nl
De boekenclub van het welbekende weblog Lifehacking.nl
Welkom op Boeklezers.nl
Boeklezers.nl is een netwerk voor sociaal lezen. Wij helpen lezers nieuwe boeken en schrijvers ontdekken, en brengen lezers met elkaar en schrijvers in contact. Meer lezen »
Prikbord
Astrid
Terugkijkend had ik hoge verwachtingen van het boek "Het Informatie Paradijs" van Guus Pijpers, want ook ik word overspoeld met informatie. Met de mooie beloftes op de achterkant van het boek liep ik al warm om het boek te gaan lezen. Na wat vertraging kreeg ik het boek van de uitgever, via de Lifehacking leesclub, in de brievenbus. Hiervoor overigens nog mijn dank.
Wat mij direct opviel was dat het boek lastig te lezen is door een iets te kleine lettergrootte. Met name de kaders (een voorbeeld of een weetje) zijn minder goed te lezen. Het boek is ook nog op gebroken wit papier gedrukt, waardoor er nog minder contrast was. Vooral 's avonds bij minder licht, had ik moeite met lezen. Bijzonder om op pagina 87 te lezen hoe belangrijk de letterwaarde is.
In de inleiding staat dat het beste wapen tegen te veel informatie kennis is. Halverwege het boek was ik nog steeds informatie aan het lezen over informatie, maar hoe ik nu tijd kon besparen was me jammer genoeg nog steeds niet duidelijk geworden en ik hoopte nog steeds op een duidelijk stappenplan.
Op pagina 34 lees ik dat 70 procent van de mensen de voorkeur geeft aan afbeeldingen. In dit boek worden bij de kaders symbolen gebruikt, zoals een koffer of twee palmboompje, maar ik vraag me af wat een koffer iets zegt over informatie van de gemeente en palmboompjes over tattoos. Ik zou liever wat echte afbeeldingen of cartoons ter illustratie willen zien. Verder in het boek schrijft Guus dat lezen zo traag is en mensen zo sterk visueel zijn ingesteld, maar ik heb in het hele boek geen echte illustratie gezien.
Er komen wel lijstjes van aandachtspunten, oefeningen en opsommingen, maar ik heb dan al te veel informatie gekregen. Bij het lezen had ik het gevoel een schoolboek te lezen en de oefeningen nodigen mij niet uit om ze te doen. Het boek bevat veel informatie over informatie, alleen jammer genoeg, wat bij informatie toch wel belangrijk is, alles zonder bronvermelding. Dit boek zal ik dus niet zo snel iemand aanraden.
Terugkijkend had ik hoge verwachtingen van het boek "Het Informatie Paradijs" van Guus Pijpers, want ook ik word overspoeld met informatie. Met de mooie beloftes op de achterkant van het boek liep ik al warm om het boek te gaan lezen. Na wat vertraging kreeg ik het boek van de uitgever, via de Lifehacking leesclub, in de brievenbus. Hiervoor overigens nog mijn dank.
Wat mij direct opviel was dat het boek lastig te lezen is door een iets te kleine lettergrootte. Met name de kaders (een voorbeeld of een weetje) zijn minder goed te lezen. Het boek is ook nog op gebroken wit papier gedrukt, waardoor er nog minder contrast was. Vooral 's avonds bij minder licht, had ik moeite met lezen. Bijzonder om op pagina 87 te lezen hoe belangrijk de letterwaarde is.
In de inleiding staat dat het beste wapen tegen te veel informatie kennis is. Halverwege het boek was ik nog steeds informatie aan het lezen over informatie, maar hoe ik nu tijd kon besparen was me jammer genoeg nog steeds niet duidelijk geworden en ik hoopte nog steeds op een duidelijk stappenplan.
Op pagina 34 lees ik dat 70 procent van de mensen de voorkeur geeft aan afbeeldingen. In dit boek worden bij de kaders symbolen gebruikt, zoals een koffer of twee palmboompje, maar ik vraag me af wat een koffer iets zegt over informatie van de gemeente en palmboompjes over tattoos. Ik zou liever wat echte afbeeldingen of cartoons ter illustratie willen zien. Verder in het boek schrijft Guus dat lezen zo traag is en mensen zo sterk visueel zijn ingesteld, maar ik heb in het hele boek geen echte illustratie gezien.
Er komen wel lijstjes van aandachtspunten, oefeningen en opsommingen, maar ik heb dan al te veel informatie gekregen. Bij het lezen had ik het gevoel een schoolboek te lezen en de oefeningen nodigen mij niet uit om ze te doen. Het boek bevat veel informatie over informatie, alleen jammer genoeg, wat bij informatie toch wel belangrijk is, alles zonder bronvermelding. Dit boek zal ik dus niet zo snel iemand aanraden.
Steven: Klinkt alspf de schrijver veel weet van de theorie, maar deze helaas in de praktijk niet toepast... klopt dat?
Astrid: Ik heb geen idee hoe de schrijver in zijn leven zelf omgaat met informatie, maar het klopt wel dat bepaalde dingen die hij uitlegt, hij dat zelf niet toepast in zijn boek.
Steven: Beetje jammer dus... :S
Ideeënbus
