Welkom op Boeklezers.nl

Boeklezers.nl is een netwerk voor sociaal lezen. Wij helpen lezers nieuwe boeken en schrijvers ontdekken, en brengen lezers met elkaar en schrijvers in contact. Meer lezen »

Meedoen

Het Eiland van John Grisham

Soms mag je meelezen met een nieuw boek (gewoon lenen) en dat kon ik gelukkig de afgelopen week met het nieuwste boek van John Grisham Het Eiland, dat omschreven staat als een lekkere weglezer op het strand of op zijn best een  Feelgoodthriller van de betere soort. Nu zul je mij als gestrande walvis niet aan de kust zien bladeren in een boek en het huidige weer is daarvoor ook niet echt uitnodigend. Ik houd het bij mijn luie stoel, dus moet ik het hebben van prima leeswerk om welk gemis dan ook ver van me weg te houden. Maar om Het Eiland nu een spectaculaire thriller voor de zomermaanden te noemen gaat me wel te ver. Daarnaast had ik het in een mum van tijd uit, want boeiend is het wel.

Het boek begint met een vindingrijk brutale roof uit de zwaarbeveiligde bibliotheek van de universiteit van Princeton. Daar worden vijf manuscripten van F. Scott Fitzgerald gestolen. Hoewel er genoeg politie op de been is, weten de daders met hun buit te ontkomen. Al vrij simpel is bekend wie één van daders is, maar de manuscripten blijven onvindbaar. Hiermee is het gelijk met alle spanning gedaan in het boek, waarna zich wel een boeiend verhaal ontvouwt over de alle kanten van de literaire wereld. De enige krijtstreepjes in het boek zijn te vinden in de pakken uit de rijke garderobe van Bruce Cable, de charismatische eigenaar van de Bay Books-boekwinkel. Hij heeft een voorkeur voor beige hertenleren schoenen (zonder sokken gedragen), mooie vrouwen, lekker eten en drinken, en zeer zeldzame boeken. Als lezer krijg je het handelsmerk van Grisham, de rechtbank, van binnen niet te zien.

Grisham zelf heeft voorliefde voor zeldzame boeken en leuke boekhandels, dus – eerlijk is eerlijk – hij weet van de hoed en de rand hoe het gaat bij de presentatie van een nieuw boek, signeersessies en het hele spektakel eromheen.

Het verhaal is leuk, en heel geraffineerd zie je de hoofdpersonen bij elkaar komen of anders gezegd de stukken op zijn plaats vallen met een feelgood slot. Voor het verhaal vier sterren, als thriller hakken over de sloot hooguit twee. Ik houd het op drie sterren. 

3 maanden geleden  - 274 maal bekeken