Marszwart en titaanwit
Beeldhouwer, schilder, schrijver, zo afficheerde Jan Wolkers zichzelf, en in deze volgorde. In Marszwart en titaanwit laat Onno Blom, de biograaf van Wolkers... »

De wondergrijsaard
Ik zal een wondergrijsaard zijn, let maar eens op,’ schreef HarryMulisch in <em>Het ironische van de ironie</em>. Zijn voorspelling kwamuit. <em>De ontdekk... »

Onsterfelijk leven
Harry Mulisch leeft zijn leven alsof hij onsterfelijk is. Hij heeft zich altijd, óók in interviews, gedragen naar zijn 'absolute leeftijd': zeventien. De s... »

Oorlogsduif
<p>Als jongen vond Onno Blom in de studeerkamer van zijn vader een kistje vol raadselachtige dingen: foto’s van soldaten bij een houwitser, een briefje met... »

De jonge Rembrandt
Van Rembrandts jeugd weten we weinig tot niets. Het intiemste wat we van hem hebben is zijn werk, dat ook in die vroege jaren al verbluft door de experimente... »

Memoires van een biograaf
Bij het werken aan de opdracht van zijn leven – het schrijven van de biografie van Jan Wolkers – hield Onno Blom meer dan tien jaar lang notities bij van... »

Icoon
In 1964 verscheen ‘Ik Jan Cremer’. Niet eerder was er een roman die zo’n schokgolf teweegbracht. De wisselende reacties bleven niet beperkt tot de lite... »

Het litteken van de dood
Naast de toegankelijke 'volkseditie' verschijnt een luxe editie in cassette, met daarin de biografie in een gebonden uitgave, een gebonden beeldboek met leve... »

Amstelglorie
‘Hoera!’ schreef Jan Wolkers in zijn dagboek op 8 december 1972, toen hij van het bestuur van de Amsterdamse volkstuinvereniging Amstelglorie had gehoord... »

De plicht van de dichter
Voor een partijkaart haalde hij zijn neus op, boodschappen vond hij iets voor postbodes en aan het begrip engagement had hij een bloedhekel. Toch was Hugo Cl... »