Boek
Haar naam was Sarah is een ontroerende roman in de traditie van Sophie's keuze van William Styron en Storm in juni van Irène Némirovsky die geen lezer onberoerd... »
Boeklezers.nl is een netwerk voor sociaal lezen. Wij helpen lezers nieuwe boeken en schrijvers ontdekken, en brengen lezers met elkaar en schrijvers in contact. Meer lezen »
"Wat een boek", echt zo`n boek waarvan je als het uit is alleen maar zuchtend zeggen kan "wat een boek"
Vond het een erg emotioneel en pakkend boek, had nog nooit van deze gebeurtenis in de geschiedenis gehoord, maar juist door het ons te laten zien door de ogen van een klein meisje van toen en een vrouw van nu heel erg pakkend, juist doordat het meisje zo onschuldig de gekte om haar heen bekijkt en beschrijft zie je nog meer het absurde van het hele gebeuren.
Vindt het een ontroerend verhaal, je voelt de wanhoop van het kleine meisje, je weet wat er komt en wilt haar hier het liefst voor beschermen!
Heb er echt een traantje om gelaten!
Wat een fantastisch verhaal.Het is spannend, ontroerend en aangrijpend. Verleden en heden worden perfect afgewisseld. Het boek is een terechte bestseller! Voor alle twijfelaars die er nog zijn: Ga als de bliksem dat boek lezen, je zult er absoluut geen spijt van krijgen.
Hier was ik erg van onder de indruk. Ik had geen idee van de rol die de Franse politie in WO II. Aanrader!
Dit boek is absoluut niet zo goed als men je doet geloven. Ik vond het in ieder geval zéér matig.
Dit boek leest als een trein, ondanks het zware onderwerp, toch vind ik het overschat.
Super boek! Echt een aanrader. Ik ging er helemaal in op en was regelmatig aan het snikken.
Heb meerdere mensen dit boek als tip gegeven en tot nu toe geeft iedereen mij gelijk!
Boeken met als thema de 2e WO. Kan je schrijven dat je het een mooi verhaal vind? Nee, niet echt. Oorlog en de gevolgen zijn nooit "mooi". Haar naam was Sarah is een goed verhaal, over een zwarte bladzijde in de geschiedenis van Parijs. Wat ik wel mooi kan noemen is hoe Julia Jarmond via het schrijven van het artikel achter het familiegeheim van haar schoonfamilie komt. Vooral op het laatst op blz 302, wat Laure opmerkt zet je wel aan het denken. Ik citeer:
"Het verleden oprakelen is nooit goed, vooral niet als het gaat over wat er in de oorlog is gebeurd. Niemand wil daaraan worden herinnerd, niemand wil daaraan denken".
Mijn vraag daarop is: is dat wel zo? Tot slot: Lees het boek!
Ik had dit boek al meer dan een jaar in de kast liggen maar was eigenlijk een beetje bang om eraan te beginnen. Aangezien iedereen m zo ontzettend mooi vind, dacht ik: zul je net zien dat het boek mij tegenvalt, nou niets is minder waar. Wat een hartverscheurend, mooi ontroerend boek is dit. Ik vond beide verhaallijnen erg mooi om te lezen en mij stoorde het ook niet dat het verhaal van Sarah ineens stopte, meer viel er ook niet te vertellen, de afloop lees je toch in het verhaal van Julia. Ik heb er nu enorm veel spijt van dat ik dit boek zolang heb laten liggen, bij mij heeft het een welverdiend plekje in mijn top tien gekregen.
Triest verhaal maar o zo mooi geschreven. Sinds tijden weer een traantje moeten plengen.